ผลการค้นหา

หูหนวก, ตึก* *หูหนวก, ตึก *หูหนวก, ตึก*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 249 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หูหนวก, ตึก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มูลพระโสต

ขี้หู

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.
 พจนานุกรมไทย

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.
 พจนานุกรมไทย

แคะพระกรรณ

ไม้แคะหู

เครื่องใช้ทั่วไป

ตำหูตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ไม่ลืมหูลืมตา

ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.
 พจนานุกรมไทย

ลืมหูลืมตา

ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.
 พจนานุกรมไทย

เสียงแปร่งหู

น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.
 พจนานุกรมไทย

หลับหูหลับตา

ก. อาการที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างลวก ๆ โดยไม่พินิจพิเคราะห์ให้รอบคอบเสียก่อน เช่น รายงานนี้ดูคล้ายกับหลับหูหลับตาทำ; อาการที่ไม่รับรู้เหตุการณ์ใด ๆ เลย เช่น เรื่องนี้เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว คุณมัวไปหลับหูหลับตาอยู่เสียที่ไหน; อาการที่ต้องแข็งใจหรือฝืนใจทำ เช่น แม้ว่าอาหารจะไม่อร่อยก็ต้องหลับหู หลับตากลืนเข้าไป.
 พจนานุกรมไทย

ลิ้นตวัดถึงใบหู,ลิ้นตวัดถึงหู

(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ตึก ๆ,ตึ้ก ๆ,ตึ้กตั้ก

ว. เสียงดังอย่างเสียงหัวใจเต้นเวลาเหนื่อยหรือตกใจเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

สะทึก

ก. ใจเต้นตึก ๆ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด