ค้นเจอ 217 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.

ตำหูตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.

ไม่ลืมหูลืมตา

ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.

ลืมหูลืมตา

ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.

เสียงแปร่งหู

น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.

หลับหูหลับตา

ก. อาการที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างลวก ๆ โดยไม่พินิจพิเคราะห์ให้รอบคอบเสียก่อน เช่น รายงานนี้ดูคล้ายกับหลับหูหลับตาทำ; อาการที่ไม่รับรู้เหตุการณ์ใด ๆ เลย เช่น เรื่องนี้เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว คุณมัวไปหลับหูหลับตาอยู่เสียที่ไหน; อาการที่ต้องแข็งใจหรือฝืนใจทำ เช่น แม้ว่าอาหารจะไม่อร่อยก็ต้องหลับหู หลับตากลืนเข้าไป.

หูหนวกตาบอด

(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.

ลิ้นตวัดถึงใบหู,ลิ้นตวัดถึงหู

(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.

โศรตร

[โสฺรด] น. หู, ช่องหู. (ส. โศฺรตฺร; ป. โสต).

โสต,โสต-,โสต-

[โสด, โสตะ-] น. หู, ช่องหู. (ป.; ส. โศฺรตฺร).

กกหู

น. บริเวณหลังใบหู.

ได้ยิน

ก. รับรู้เสียงด้วยหู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ