ค้นหา "หอยกาบ" ใน คำราชาศัพท์

ผลการค้นหา

เบี้ย

น. ชื่อหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดในสกุล Cypraea วงศ์ Cypraeidae เปลือกแข็ง ผิวเป็นมัน หลังนูน ท้องแบน ช่องปากยาวแคบและไปสุดตอนปลายทั้ง ๒ ข้าง เป็นลำราง ริมปากทั้ง ๒ ด้านหยักหรือมีฟัน ไม่มีแผ่นปิด เรียกรวม ๆ ว่า หอยเบี้ย, เปลือกหอยเบี้ยชนิดที่คนโบราณใช้เป็นวัตถุกลางสำหรับซื้อขายสิ่งของ เรียกว่า เบี้ย เช่น เบี้ยจั่น หรือ เบี้ยจักจั่น ก็คือ เปลือกของหอยเบี้ยชนิด C. moneta เบี้ยแก้ว หรือ เบี้ยนาง คือ เปลือกของหอยเบี้ยชนิด C. annulus มีอัตรา ๑๐๐ เบี้ย เป็น ๑ อัฐ (เท่ากับสตางค์ครึ่ง) จึงเรียกคำว่า เบี้ย เป็นเงินติดมาจนทุกวันนี้ เช่น เบี้ยประชุม เบี้ยประกัน เบี้ยเลี้ยงชีพ.

พจนานุกรมไทย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ใช้กับ

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หอยกาบ"

ลูกตะเพรา

หมากเหลือง

หุ้ม

นมสาว

บุ้งกี๋

พรหมศร

ปุ้งกี๋

เบี้ย

แครง

ตุ๊กตาเสียกบาล

หนาม

บัตรกรุงพาลี

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ