ค้นเจอ 124 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หม้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อมัตร

น. หม้อนํ้า, ภาชนะสำหรับใส่นํ้าดื่ม. (ส.).

อุทบาตร

[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).

ข้านอกเจ้าข้าวนอกหม้อ

(สำ; โบ) น. จำนวนคนซึ่งมีจำนวนมาก ย่อมกระทำหรือประพฤตินอกออกไปจากคำสั่งหรือแบบอย่างขนบธรรมเนียมที่ถือปฏิบัติกันมามากเช่นกัน ดังข้อความว่า กาลแต่ก่อนเจ้านายน้อยตัว ก็ไม่รั่วไม่ร้ำข้างไหนหนัก ครั้นภายหลังเจ้านายมากขึ้นก็เกิดการรั่วร้ำไปต่าง ๆ เป็นการข้านอกเจ้า เข้านอกหม้อ ลูกนอกพ่อ หลานนอกปู่ เป็นขึ้น. (พระราชหัตถเลขารัชกาลที่ ๔).

กุณฑี

[-ที] น. คนที, หม้อนํ้า, หม้อนํ้ามีหู, เต้านํ้า, เช่น พลูกัดชลกุณฑี ลูกไม้. (โลกนิติ). (ป., ส.).

ทะนน

น. เรียกหม้อดินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งมีขีดเป็นรอยโดยรอบ สำหรับใส่นํ้า นํ้าตาลโตนด เป็นต้น ว่า หม้อทะนน, (ปาก) หม้อคะนน.

ดง

ก. เอาหม้อข้าวที่เช็ดนํ้าข้าวแล้วขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ เพื่อให้ระอุ.

นางเลิ้ง

น. หม้อขนาดใหญ่สำหรับใส่นํ้า. (ปรัดเล), ตุ่ม.

โพละ

[โพฺละ] ว. เสียงอย่างเสียงทุบหม้อดินแตกเป็นต้น.

ภิงคาร

น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).

อีแล่ง

น. หม้อขนาดใหญ่คล้ายหม้อแกง สำหรับหมักส่าเหล้า.

คะนน

(ปาก) น. เรียกหม้อดินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีขีดเป็นรอยโดยรอบ สำหรับใส่น้ำ น้ำตาลโตนด เป็นต้น ว่า หม้อคะนน, หม้อทะนน ก็ว่า.

ว่าอะไรว่าตามกัน

(สำ) ก. ปรองดองกัน, ไม่ขัดคอกัน, พูดเต็มว่า ว่าอะไรว่าตามกัน ได้เงินหม้อทองหม้อ หมายความว่า ว่าอะไรว่าตามกัน จะเกิดความเจริญมั่งคั่ง (มักใช้แก่คู่สามีภรรยา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ