ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ช่างหนัง. (ส.; ป. จมฺมการ).
[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).
ก. เอาหนังดิบมาแช่นํ้าแล้วหมักไว้เพื่อทำเป็นหนังฟอก.
น. หนังที่ทำเป็นเส้นยาว ๆ.
น. หนังที่เย็บเหมือนกระสอบ. (ปาเลกัว).
(แบบ) น. จรรม, หนังสัตว์. (ป.; ส. จรฺม).
น. หนังเป็นชั้น ๆ ที่หุ้มนัยน์ตา, กลีบตา.
ว. ปอกหรือเลิกออก เช่น เล็บเปิก หนังเปิก.
[สากกะหฺยาก] ว. ขรุขระ, น่าสะอิดสะเอียนอย่างหนังคางคก.
น. ปลายลึงค์ที่หนังหุ้มร่นเข้าไป.
น. หนังหรือหวายที่ถักไว้รอบ ๆ ขอบหนังทั้ง ๒ หน้าของกลอง สำหรับให้หนังเรียดร้อยกลับไปกลับมาในระหว่างหนังทั้ง ๒ หน้าจนรอบตัวกลองเพื่อเร่งเสียง.
ก. วิจารณ์, ติชม, เช่น คนดูหนังวิพากษ์วิจารณ์ว่า หนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าทำให้คนดูเบื่อ.