ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.
(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.
น. สถานีที่รวมทางแยกรถไฟ.
ก. แยกไปคนละทาง, ไม่ลงรอยกัน.
(กลอน) ก. แตก, แยก.
ว. สามสิบสอง. (ป.).
(สำ) ก. พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน. น. คนกลับกลอก.
ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.
ว. สามสิบ. (ป. ตึส).
น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.
ก. เปิด, แยกออก, แบะออก, เช่น ปากอ้า; ทำให้เปิด, ทำให้แยกออก, ทำให้แบะออก, เช่น อ้าปาก.
(สำ) ก. ถามอย่างหนึ่งตอบไปอีกอย่างหนึ่ง.