ผลการค้นหา

สวนสาธารณะ* *สวนสาธารณะ *สวนสาธารณะ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 125 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สวนสาธารณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เดินสวน

ก. สำรวจสวนเพื่อเรียกเก็บภาษีอากร.
 พจนานุกรมไทย

อุทยาน

[อุดทะยาน] น. สวน. (ส.; ป. อุยฺยาน).
 พจนานุกรมไทย

อุยยาน

น. อุทยาน, สวนเป็นที่รื่นรมย์. (ป.; ส. อุทฺยาน).
 พจนานุกรมไทย

รถแท็กซี่

(ปาก) น. รถยนต์รับจ้างสาธารณะ โดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน.
 พจนานุกรมไทย

สาธารณสมบัติ

น. ทรัพย์สินส่วนรวมของประชาชน เช่น ถนนสาธารณะ แม่นํ้า ลำคลอง.
 พจนานุกรมไทย

ขนัด

[ขะหฺนัด] น. แถว, แนว, เช่น เรือแล่นเป็นขนัด; ลักษณนามใช้เรียกสวนที่มีคันดินกั้นเป็นตอน ๆ เช่น สวนขนัดหนึ่ง สวน ๒ ขนัด. ว. แออัด ในคำว่า แน่นขนัด.
 พจนานุกรมไทย

แผงลอย

น. ที่ที่จัดไว้ในถนนสาธารณะหรือที่สาธารณะ รวมตลอดถึง อาคาร แคร่ แท่น โต๊ะ แผง เสื่อ พื้นดิน เรือ หรือ แพ สำหรับขายอาหาร น้ำแข็ง หรือสิ่งของอย่างอื่น.
 พจนานุกรมไทย

แท็กซี่

น. รถยนต์รับจ้างสาธารณะ โดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน. (อ. taxi).
 พจนานุกรมไทย

รกเรื้อ

ว. รกมาก เช่น สวนรกเรื้อไม่ได้ดูแลเสียนาน.
 พจนานุกรมไทย

สรวล

[สวน] ก. หัวเราะ, ราชาศัพท์ใช้ว่า ทรงพระสรวล.
 พจนานุกรมไทย

คนสวน

น. ลูกจ้างที่มีหน้าที่ดูแลรักษาต้นไม้, ลูกจ้างทำสวน.
 พจนานุกรมไทย

วโนทยาน

[วะโนทะ-] น. สวนป่า. (ส. วน + อุทฺยาน).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด