ค้นเจอ 137 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลิ้นหัวใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชิวหา

น. ลิ้น. (ป.; ส. ชิหฺวา).

รสนา

[ระสะ-] น. ลิ้น. (ป., ส.).

กระมล

[-มน] (กลอน; แผลงมาจาก กมล) น. ดอกบัว, หัวใจ.

มลิ้น

[มะลิ้น] (กลอน) น. ลิ้น เช่น คือมลิ้นคนผู้ ทราบรู้รสแกง. (โลกนิติ).

เสียวซ่าน

ก. รู้สึกวาบวับเข้าไปในหัวใจด้วยความกำหนัดยินดี.

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

สำรวมอินทรีย์

ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.

ตึก ๆ,ตึ้ก ๆ,ตึ้กตั้ก

ว. เสียงดังอย่างเสียงหัวใจเต้นเวลาเหนื่อยหรือตกใจเป็นต้น.

เย็นยะเยือก

ว. อาการที่รู้สึกหนาวสะท้านถึงขั้วหัวใจ, เย็นเยือก หรือ เยือกเย็น ก็ว่า.

ก้นบึ้ง

น. ส่วนสุดของสิ่งที่ลึก, ส่วนใต้สุด, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ก้นบึ้งของหัวใจ.

กรน

[กฺรน] ก. หายใจมีเสียงดังในลำคอขณะหลับ เหตุลิ้นตกจุกคอหอยหรือลิ้นตกจุกคอหอยและลิ้นไก่กับเพดานอ่อนสั่น.

กระดาก

(กลอน) ก. กระเดาะ, กระดก, เช่น สิ้นทั้งพันปากกระดากลิ้น, สิบปากกระดากลิ้นเคี้ยวฟัน. (รามเกียรติ์ ร. ๑). (อะหม ตาก ว่า กระเดาะปาก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ