ค้นเจอ 263 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รำคาญหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หูหาเรื่อง

(สำ) น. หูที่รับฟังแล้วตีความไปอีกอย่างหนึ่งซึ่งมีลักษณะไปในทางที่ไม่ดี.

หูอื้อ

ว. อาการที่รู้สึกเหมือนมีลมอยู่ในหูทำให้ไม่ค่อยได้ยินเสียง.

ให้หูให้ตา

ก. แสดงท่าทีให้ทราบด้วยสีหน้าและสายตาว่าพอใจใคร่สืบความสัมพันธ์ต่อไป (ใช้แก่ผู้หญิง) เช่น กุลสตรีไม่ควรให้หูให้ตาใคร ๆ.

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.

เคือง

ก. ไม่พอใจและเริ่มรู้สึกโกรธ; ระคาย เช่น เคืองตา, รำคาญ เช่น เคืองหู เคืองใจ.

แคะพระกรรณ

ไม้แคะหู

เครื่องใช้ทั่วไป

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.

หนวกหู

ก. รู้สึกรำคาญหูเพราะเสียงเซ็งแซ่อื้ออึง เช่น เด็ก ๆ เล่นกันเกรียว หนวกหูเหลือเกิน, โดยปริยายหมายความว่า รำคาญ เช่น เธอพูดมากฉันหนวกหูเต็มทีแล้ว. ว. เซ็งแซ่อื้ออึงรำคาญหู เช่น เด็ก ๆ จุดประทัดเล่นกัน เสียงหนวกหูจริง.

ตำหูตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.

ไม่ลืมหูลืมตา

ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.

ลืมหูลืมตา

ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.

เสียงแปร่งหู

น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ