ค้นเจอ 1,262 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ยาน้ำ,น้ำยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาสุมหัว

น. ยาที่ใช้สมุนไพร เช่น ว่านเปราะ หัวหอม โขลกพอกกระหม่อมเด็กแก้หวัด.

ยาหม้อ

น. ยาไทยที่ประกอบด้วยสมุนไพร กระดูกสัตว์ และเครื่องยาอื่น ๆ ใส่หม้อต้มแล้วกินน้ำที่เคี่ยวจนงวดเพื่อบำบัดโรค.

ยาหม่อง

น. ยาขี้ผึ้งชนิดหนึ่ง ใช้ทา นวด เป็นต้น.

ยาเหน็บ

น. ยาที่ใช้สอดเข้าไปในช่องทวารหนักเพื่อให้อุจจาระออก.

รมยา

ก. ใช้หนังจงโคร่ง เห็ดร่างแห หรือสารบางชนิดเป็นต้น เผาไฟให้ควันลอยไปเพื่อทำให้หลับสนิท.

ล้างยา

ก. ทำลายฤทธิ์ยา, ทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อม, โดยเชื่อกันว่าอาหารหรือผลไม้บางอย่างเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อมได้.

สายา

(กลอน) น. ผู้หญิง, นางผู้มีโฉมงาม, เช่น สายาอยู่ในถนน ถามข่าว รยมฤๅ. (กำสรวล).

หมอยา

(ปาก) น. ผู้มีความรู้ในการใช้ยารักษาโรค.

หลามยา

(โบ) ก. เอาสมุนไพรมีใบไม้สดเป็นต้น ใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วเผาไฟให้สุก.

พระสุธารส

น้ำดื่ม, น้ำกิน

พระมหากษัตริย์

อัฏฐบาน

[-บาน] น. น้ำที่คั้นจากผลไม้ มี ๘ อย่าง คือ น้ำมะม่วง น้ำชมพู่หรือน้ำหว้า น้ำกล้วยมีเม็ด น้ำกล้วยไม่มีเม็ด น้ำมะซาง น้ำลูกจันทน์หรือน้ำองุ่น น้ำเหง้าอุบล น้ำมะปรางหรือน้ำลิ้นจี่, เขียนว่า อัฐบาน ก็มี.

อัญชนะ

น. ยาตา, ยาหยอดตา. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ