ค้นเจอ 459 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภูดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

(สำ) น. สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดตามธรรมชาติ อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้.

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, ดินเกาลิน ก็เรียก. (จ.).

พรวน

[พฺรวน] ก. คุ้ยดินให้เป็นกลุ่มล้อมต้นไม้, ใช้จอบหรือเสียมเป็นต้นทำดินให้โปร่งหรือร่วน, เรียกว่า พรวนดิน.

ง่อน

น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.

ทางพิเศษ

(กฎ) น. ทางหรือถนนซึ่งจัดสร้างขึ้นไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้พื้นดิน เหนือพ้นพื้นดินหรือพื้นนํ้า เพื่ออำนวยความสะดวกในการจราจรเป็นพิเศษ.

ขุยอินทรีย์

น. อินทรียวัตถุที่สลายตัวปะปนอยู่ในดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์. (อ. humus).

ดินกรด

น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.

แตกระแหง

ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.

ทอย

ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.

เทวดาเดินหน

น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.

โพน

(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.

วสุธา

น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ