ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 183 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พึ่งพิง,ยืนพิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตั้งไข่

ก. สอนยืน (ใช้แก่เด็ก).
 พจนานุกรมไทย

มุมมืด

น. ที่เร้นลับ, ซอกที่มืด, เช่น เขายืนอยู่ในมุมมืด.
 พจนานุกรมไทย

ยงโย่ยงหยก

ก. กิริยาที่จะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง.
 พจนานุกรมไทย

ละบัด

ก. ลัด, ผลิ, แตกใบอ่อน, แตกขนอ่อน. ว. พึ่งลัด, พึ่งผลิ, อ่อน. (โดยมากใช้ ระบัด).
 พจนานุกรมไทย

อาศัย

ก. พักพิง, พักผ่อน; พึ่ง; อ้างถึง เช่น อาศัยความตามมาตราที่ ... (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ค้ำหัว

ก. ยืนชิดข้างหลังผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่หรือด้านหัวผู้ใหญ่ที่นอนอยู่ ถือกันว่าขาดความเคารพ เรียกว่า ยืนคํ้าหัว.
 พจนานุกรมไทย

ยืนต้น

น. เรียกต้นไม้ใหญ่ที่มีผลและมีอายุยืนนาน.
 พจนานุกรมไทย

ไม้ร่มนกจับ

(สำ) น. ผู้มีวาสนาย่อมมีคนมาพึ่งบารมี.
 พจนานุกรมไทย

เก้าอี้

น. ที่สำหรับนั่ง มีขาและพนักพิง มักยกย้ายไปมาได้ มีหลายชนิด, ถ้ามีรูปยาวใช้นอน เรียกว่า เก้าอี้นอน, ถ้าใช้โยกได้ เรียกว่า เก้าอี้โยก, ลักษณนามว่า ตัว. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

สิ้นใจ

ก. ขาดใจ, ตาย, เช่น เขาพึ่งสิ้นใจเมื่อเที่ยงนี้เอง, สิ้นลม หมดลม หรือ หมดอายุ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.
 พจนานุกรมไทย

เขย่ง

[ขะเหฺย่ง] ก. ยืนด้วยปลายเท้า, พยุงตัวให้สูงขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด