ค้นเจอ 390 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พานทอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มาศ

น. ทอง; กำมะถัน.

ไร

น. ทอง เช่น เรืองไร.

พาฬหะ

[พานหะ] ว. หนัก, ยิ่ง. (ป.).

จาน

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นทอง. (ดู ทอง ๒).

โสวรรณ

[-วัน] ว. เป็นทอง, ทำด้วยทอง. (ป. โสวณฺณ; ส. เสาวรฺณ).

ปฏิภาณโวหาร

[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.

ตัวเงินตัวทอง

(ปาก) น. เหี้ย.

ทองเนื้อเก้า

น. ทองคำบริสุทธิ์ โบราณกำหนดคุณภาพของเนื้อตั้งแต่เนื้อสี่ถึงเนื้อเก้า โดยตั้งพิกัดราคาตามเนื้อทอง คือ ทองหนัก ๑ บาท ราคา ๙ บาท, ทองธรรมชาติ ทองเนื้อแท้ ทองนพคุณ หรือ ทองชมพูนุท ก็เรียก.

ทองพระบาท

น. (ราชา) กำไลเท้า.

ทองไม่รู้ร้อน

(สำ) ว. เฉยเมย, ไม่กระตือรือร้น, ไม่สะดุ้งสะเทือน.

ปิดทองหลังพระ

(สำ) ก. ทำความดีแต่ไม่ได้รับการยกย่อง เพราะไม่มีใครเห็นคุณค่า.

ลงนะหน้าทอง

ก. ลงอักขระ นะ เป็นอักษรขอมที่หน้าผากและปิดทอง แล้วเอานิ้วหัวแม่มือคลึงให้ทองหายไปในเนื้อ เพื่อให้เกิดเสน่ห์เมตตามหานิยม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ