ค้นเจอ 167 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พาดบ่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บริภาษ

[บอริพาด] ก. กล่าวติเตียน, กล่าวโทษ, ด่าว่า. (ส. ปริภาษ).

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

อาพาธ

[-พาด] ก. เจ็บป่วย (ใช้แก่ภิกษุสามเณร). (ป., ส.).

ถลกบาตร

[ถะหฺลกบาด] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ตลกบาตร ก็ว่า.

บาพก

[บา-พก] (แบบ) น. ไฟ, (โบ) ใช้ว่า บ่าพก ก็มี. (ป., ส. ปาวก).

สายสะพาย

น. แพรแถบสีเดียวหรือหลายสี เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูง ใช้สะพายบ่า.

กระไดแก้ว

น. ชั้นสำหรับวางพาดสิ่งของเช่นใบลานหรืออาวุธเป็นต้น.

ไขว่ห้าง

ว. อาการที่นั่งหรือนอนเอาขาพาดบนเข่าซึ่งตั้งชันอยู่.

ประภาส

[ปฺระพาด] น. แสงสว่าง. (ส. ปฺรภาส; ป. ปภาส).

ปริภาษ,ปริภาษณ์

[ปะริพาด] ก. บริภาษ. (ส.; ป. ปริภาส).

แปหัวเสา

น. แปซึ่งพาดบนหัวเสาประธาน มักมีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ