ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. กิริยาที่ผู้รำใช้ส่วนหน้าของฝ่าเท้าแตะพื้นและยกขึ้นทันที, เป็นท่ารำท่าหนึ่ง.
น. ไม้เท้า.
น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).
ก. พากเพียร, ตั้งหน้าฝ่าความยากลำบาก.
น. มือ, ฝ่ามือ. (ป., ส.).
น. ผู้อยู่ในระยะเท้า “คือ ใกล้เท้า หมายความว่า ผู้รับใช้”.
ก. ยกเท้ากระแทกลงไป.
ก. วัดหรือเหวี่ยงไปด้วยเท้า.
น. พลเดินเท้า.
น. (ราชา) กำไลเท้า.
น. ระบำปลายเท้า.
ก. เตะ, ฟาดด้วยหลังเท้า.