ค้นเจอ 331 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฝ่าเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประเท้า

ก. กิริยาที่ผู้รำใช้ส่วนหน้าของฝ่าเท้าแตะพื้นและยกขึ้นทันที, เป็นท่ารำท่าหนึ่ง.

ไม้สักกะเท้า

น. ไม้เท้า.

ระบำปลายเท้า

น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).

บากบั่น

ก. พากเพียร, ตั้งหน้าฝ่าความยากลำบาก.

ปาณิ,ปาณี,ปาณี

น. มือ, ฝ่ามือ. (ป., ส.).

ช่วงบาท

น. ผู้อยู่ในระยะเท้า “คือ ใกล้เท้า หมายความว่า ผู้รับใช้”.

กระทืบ

ก. ยกเท้ากระแทกลงไป.

เตะ

ก. วัดหรือเหวี่ยงไปด้วยเท้า.

ถเมินเชิง

น. พลเดินเท้า.

ทองพระบาท

น. (ราชา) กำไลเท้า.

บัลเลต์

น. ระบำปลายเท้า.

ปะเตะ

ก. เตะ, ฟาดด้วยหลังเท้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ