ค้นเจอ 199 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปรายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล่มฟ้า

ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

ตะวันยอแสง

ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

ทิฆัมพร

[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

เดือนค้างฟ้า

น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.

ตะกั่วตัด

ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.

นภจร

[นบพะจอน] น. ผู้ไปในฟ้า. (ส. นภสฺจร).

วิหายสะ

[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ