ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.
(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.
ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.
[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).
ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.
[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).
น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.
ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.
[นบพะจอน] น. ผู้ไปในฟ้า. (ส. นภสฺจร).
[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).