ค้นเจอ 6,116 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประวัณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

ภิงสระ,ภิงสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).

อาตุระ

ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

วรทะ

[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).

โกวิฬาร

[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

รชตะ

[ระชะตะ] น. เงิน. (ป.).

รสนา

[ระสะ-] น. ลิ้น. (ป., ส.).

สรฏะ

[สะระ-] น. กิ้งก่า. (ป., ส.).

สัญจาระ

[-ระ] น. การเดินไป, การเที่ยวไป. (ป., ส.).

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ