ค้นเจอ 529 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บัวงาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กบเต้นกลางสระบัว

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า หมายชิดมิตรเชือนไม่เหมือนหมาย.

บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

(สำ) ก. รู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน, รู้จักถนอมนํ้าใจไม่ให้ขุ่นเคืองกัน, บัวไม่ให้ชํ้า นํ้าไม่ให้ขุ่น ก็ว่า.

เยีย

ว. งามยิ่ง, งามเพริศพริ้ง, เยียรยง.

โศภา

ว. งาม, ดี. (ส. ว่า สว่าง, ความงาม).

จงกลนี

[-กนละนี] น. บัว, บัวดอกคล้ายบัวขม มีเกสรซ้อนหลายชั้น แตกก้านต่อดอกแล้วมีดอกต่อกัน ๓ ดอกบ้าง ๔ ดอกบ้าง. (ทมิฬ เจ็ง ว่า แดง กาฬนีร ว่า บัว หมายความว่า บัวแดง). (พจน. ๒๔๙๓).

โตนด

[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).

สุหร่ง

ว. มีสีดี, มีสีงาม, งามฉูดฉาด, งามเรืองรอง, เพี้ยนมาจาก สุรงค์.

งอน

ว. งาม ในคำว่า งามงอน. (งอน อะหม ว่า งาม).

เบญจกัลยาณี

น. หญิงมีลักษณะงาม ๕ ประการ คือ ๑. ผมงาม ๒. เนื้องาม (คือ เหงือกและริมฝีปากแดงงาม) ๓. ฟันงาม ๔. ผิวงาม ๕. วัยงาม (คือ ดูงามทุกวัย). (ป. ปญฺจกลฺยาณี).

ฐานเชิงบาตร

น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.

นีรช,นีรชะ

[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).

โปกขรณี

[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ