ค้นเจอ 82 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรหาร

[บันหาน] (กลอน; แผลงมาจาก บริหาร) ก. เฉลย, กล่าวแก้, ตรัสสั่ง.

บัณฑูร

[บันทูน] (ราชา) น. คำสั่ง, คำสั่งกรมพระราชวังบวร.

บรรพต

[บันพด] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

บัญชร

[บันชอน] น. กรง, ซี่กรง; หน้าต่าง. (ป., ส. ปญฺชร).

บรรจถรณ์

[บันจะถอน] (แบบ) น. เครื่องลาด, เครื่องปู, ที่นอน. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

บรรถร

[บันถอน] (แบบ) น. ที่นอน, เครื่องปูลาด. (ป. ปตฺถร; ส. ปฺรสฺตร).

บรรสาน

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประสาน) ก. ทำให้ติดกัน, ทำให้สนิทกัน, เชื่อม, รัด, ผูกไว้.

บรรพต-

[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

บรรดาก

[บันดาก] (แบบ) น. ธง, ธงผืนผ้า. (ป. ปฏาก; ส. ปตากา).

บรรทับ

[บัน-] (โบ; กลอน) ก. ประทับ เช่น ถนอมบรรทับออมชม ทราบเนื้อ. (ทวาทศมาส).

บรรลัยจักร

[บันไลยะจัก] ว. วายวอด, มักใช้เป็นคำด่าประกอบคำ ฉิบหาย เป็น ฉิบหายบรรลัยจักร.

บัญจก

[บันจก] น. หมวด ๕, ประชุม ๕, เช่น ขันธบัญจก. (ป. ปญฺจก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ