ค้นเจอ 1,232 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเหมย,ลูกเหมย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน่อไม้

น. หน่อของต้นไผ่.

หัวคุ้ง

น. ส่วนเริ่มต้นของโค้งแม่น้ำ.

หัวแม่ตีน,หัวแม่เท้า

น. นิ้วต้นของเท้า.

อโนชา

น. ต้นอังกาบ. (ป.).

อาทิ

น. ต้น ในคำว่า เป็นอาทิ, เป็นเบื้องต้น, ทีแรก, ข้อต้น. (ป., ส.).

หัวลม

น. ต้นลม, ลมต้นฤดูหนาว; เรียกไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาวว่า ไข้หัวลม.

เหง้า

[เหฺง้า] น. ลำต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.

กก

น. โคน เช่น กกไม้, ต้น เช่น กกขา, ลำต้น เช่น กกเสา.

ก๊อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ทับทิม เช่น ต้นก๊อ ว่า ต้นทับทิม. (พจน. ๒๔๙๓).

เปิดฉาก

ก. เริ่มต้นทำ เช่น เปิดฉากหาเสียง เปิดฉากตะลุมบอน, เริ่มต้นแสดง เช่น ละครเปิดฉาก.

กระชุ

น. ต้นกระทุ. (ดู [[กระทุ]]).

กะหนะ

น. ทางของต้นจากที่ใช้กรุฝา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ