ผลการค้นหา

ต้นเฟิน* *ต้นเฟิน *ต้นเฟิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,245 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเฟิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พฤกษราช

น. ต้นปาริชาต. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มะลิน

(โบ) น. ต้นกระบก.
 พจนานุกรมไทย

มิรันตี

น. ต้นดาวเรือง. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

ยังกาหลา

น. ต้นมะตาด. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

ยูถิกา

น. ต้นพุทธชาด. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

โยถิกะ

น. ยูถิกา, ต้นพุทธชาด.
 พจนานุกรมไทย

หน่อไม้

น. หน่อของต้นไผ่.
 พจนานุกรมไทย

หัวคุ้ง

น. ส่วนเริ่มต้นของโค้งแม่น้ำ.
 พจนานุกรมไทย

หัวแม่ตีน,หัวแม่เท้า

น. นิ้วต้นของเท้า.
 พจนานุกรมไทย

อโนชา

น. ต้นอังกาบ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

แยงแย้

น. ไม้จำพวกเฟินเลื้อย ต้นเป็นเถาสั้น รากกระด้าง สีดำแดง เกาะตามหลืบหิน ใบคล้ายใบมะคำไก่. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

หญ้าถอดปล้อง

น. ชื่อเฟินชนิด Equisetum debile Roxb. ex Vauch. ในวงศ์ Equisetaceae ลำต้นเป็นปล้อง ๆ มักขึ้นตามรอยแตกของกำแพง ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด