ผลการค้นหา

ค้นเจอ 798 รายการ

ตกแสก

ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).

พจนานุกรมไทย

มาธยมิกะ

[มาทะยะ-] น. ทางสายกลาง; ศูนยวาท. (ส. มาธฺยมิก).

พจนานุกรมไทย

อคเนสัน

[อะคะ-] น. ชื่อฝีร้ายชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นที่กลางหลัง.

พจนานุกรมไทย

เอกม

[เอก-มอ] ว. เอกอย่างกลาง. (ตัดมาจาก เอกมัธยม).

พจนานุกรมไทย

ตบหัวกลางศาลา ขอขมาที่บ้าน

(สำ) ก. ยอมรับผิดไม่สมกับความผิดที่ทำไว้, ใช้เพี้ยนว่า ตบหัวที่ศาลา ขอขมาที่บ้าน ก็มี.

พจนานุกรมไทย

เรือพายม้า

น. เรือขุดชนิดหนึ่ง หัวเรือและท้ายเรือเรียวงอนขึ้นพองาม มีไม้หูกระต่ายติดขวางอยู่ทั้งหัวและท้ายเรือ ตรงกลางลำป่องออก ใช้งานในแถบภาคกลาง.

พจนานุกรมไทย

ศูนย์หน้า

น. ผู้ที่อยู่ในตำแหน่งกลางของแถวหน้าในการเล่นฟุตบอลทำหน้าที่ยิงประตูเป็นสำคัญ บางครั้งอาจลงมาช่วยเซนเตอร์ฮาล์ฟซึ่งอยู่ในตำแหน่งกลางของแถวกลางและพาลูกขึ้นไปในแดนฝ่ายตรงข้ามด้วย.

พจนานุกรมไทย