ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อ้วนท้องพลุ้ย.
[เหวฺ] น. ช่องลึกลงไปในภูเขา, ช่องลึกหว่างเขา.
[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.
[พฺลุ้ย] ว. ยุ้ย, ยื่นออกมาอย่างท้องคนอ้วน, เช่น ท้องพลุ้ย พุงพลุ้ย.
(โบ) น. พยาธิในท้องชนิดหนึ่ง เช่น ลางคาบมีตืดมีเอือนในท้องนั้น. (ไตรภูมิ).
ก. ทำให้เป็นช่องเป็นรู.
น. ช่อง, รูที่ผ่านได้, โอกาส, ทาง.
น. ช่องที่เวิ้งว้างเข้าไป.
ว. เป็นช่องกว้างใหญ่เห็นได้จะแจ้ง.
น. ช่องดินที่มีนํ้าพุขึ้นมา.
น. เลือดที่ออกทางช่องจมูก.
[โคฺรกคฺราก] ว. เสียงท้องดังเช่นนั้น.