ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. คู่ต่อสู้ที่เคยขับเคี่ยวกันมา, คู่ต่อสู้ที่พอวัดเหวี่ยงกัน.
น. เจ้าบ่าวเจ้าสาว.
น. ผู้ที่เป็นคู่ต่อสู้ขับเคี่ยวกันมาโดยต่างผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ.
[ชฺระ-] ว. ชไม, ทั้งคู่.
น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.
[คักคะนาง] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค = ส่วนแห่งฟ้า).
[คักคะนาน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต = สุดฟ้า).
น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).
น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).
[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).
[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ
คำนาม
(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.