ค้นเจอ 202 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คุงฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไทวะ

(แบบ) น. ฟ้า, สวรรค์; วาสนา, เคราะห์. (ส.).

ล่มฟ้า

ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

ตะวันยอแสง

ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

ทิฆัมพร

[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

เคจฉะ

[เคดฉะ] (แบบ) ก. ไป, ถึง, เช่น ผู้ข้าคุงควรเคจฉเล็ดลอดลุเขาคด. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. คจฺฉ).

คาส

[คาด] (แบบ) ก. กิน, กัด, เช่น ริ้นร่านห่านยุง ยงงคาสคุงใจ. (ม. คำหลวง สักบรรพ).

เดือนค้างฟ้า

น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ