ค้นเจอ 220 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คอกม้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สายเหา

น. สายเชือกหรือหนังที่รั้งอานหรือเบาะม้า แล้วมาโยงกับโคนหางม้า.

อัสสานิก,อัสสานีก,อัสสานึก

น. อัศวานึก, กองทัพม้า, เหล่าทหารม้า. (ป. อสฺสานีก; ส. อศฺวานีก).

กะต้ำ

น. เครื่องมือจับสัตว์นํ้าตามริมฝั่งชนิดหนึ่ง ใช้เฝือกกั้นเป็นคอก ๓ ด้าน ด้านหนึ่งมีประตูเปิดปิดได้ ในคอกสะด้วยกิ่งไม้เพื่อล่อให้ปลาเข้าอยู่, ต้อน ก็ว่า.

แกลบ

[แกฺลบ] น. เรียกม้าพันธุ์เล็กว่า ม้าแกลบ; เรียกวิหารขนาดเล็กว่า วิหารแกลบ.

พาชี

น. ม้า. (ป.; ส. วาชี).

ม้าเทศ

น. ม้าขนาดใหญ่ที่มาจากต่างประเทศ.

หย,หย-,หัย

[หะยะ-] น. ม้า. (ป., ส.).

หโยดม

น. ม้าอย่างดี. (ป. หย + อุตฺตม).

สะบัดย่าง

ว. อาการที่ม้าเดินเหยาะย่างอย่างสง่างามพร้อมกับสะบัดหางด้วย ในความว่า ม้าเดินสะบัดย่าง.

อุปการ

[อุปะกาน, อุบปะกาน] น. เรียกม้าที่ปล่อยในพิธีอัศวเมธว่า ม้าอุปการ.

สามเพลงตกม้าตาย

(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, ใช้สั้น ๆ ว่า ตกม้าตาย ก็มี.

สายบังเหียน

น. สายที่ผูกปลายบังเหียนทั้ง ๒ ข้างสำหรับโยงไปให้ผู้ขี่ม้าถือเพื่อบังคับม้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ