ค้นเจอ 182 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้คุย,ขี้อวด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อวด

ก. สำแดงให้รู้เห็น เช่น อวดฤทธิ์อวดเดช, แสดงให้ปรากฏ เช่น อวดความสามารถ, นำออกให้ดูให้ชม เช่น เอาของมาอวด, ยกย่องต่อหน้าคน เช่น อวดว่าลูกตัวเก่ง, แสดงให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนมีคุณสมบัติเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่มิได้มี เช่น อวดเก่ง อวดภูมิ.

ป้ำเป๋อ,ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ

ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.

ขี้ตืด

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.

ถ่ายมูล

สัตว์ขี้ เช่น นกถ่ายมูล

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.

เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

(สำ) ว. หยิบหย่ง, ทำอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.

เอาไม้สั้นไปรันขี้

(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.

คุย

ก. พูดจาสนทนากัน; (ปาก) ปรึกษาหารือ เช่น เรื่องนี้ขอคุยกันก่อนที่จะตัดสินใจ; พูดเป็นเชิงโอ้อวด เช่น เรื่องแค่นี้ทำเป็นคุย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ