ค้นเจอ 1,317 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขาหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

สะดุดขาตัวเอง

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.

พระพักตร์

ดวงหน้า

ร่างกาย

ผิวพระพักตร์, พระราศี

ผิวหน้า

ร่างกาย

สรงพระพักตร์

ล้างหน้า

กริยา

พระราศี

ผิวหน้า

เตียง

น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.

ก้มหน้า

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.

ฉาบหน้า

(ปาก) ก. เสแสร้งเพื่อให้เข้าใจว่ามีสถานะดีกว่าที่เป็นจริง.

ตีหลายหน้า

(สำ) ก. ตลบตะแลง, กลับกลอก.

แบกหน้า

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ปาดหน้า

ก. แซงตัดหน้า ในคำว่า ขับรถปาดหน้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ