ค้นเจอ 373 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กันตยศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).

อำมาตยาธิปไตย

[อำหฺมาดตะยาทิปะไต, อำหฺมาดตะยาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ขุนนางหรือข้าราชการเป็นใหญ่. (อ. bureaucracy).

รักตปักษ์

[[ครุฑ]], ผู้มีปีกสีแดง

คำนาม

อปยศ,อัปยศ

[อะปะยด, อับปะยด] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า. (ส.).

ตม,ตม-,ตม-,ตโม,ตโม-

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

ยุคันต,ยุคันต-,ยุคันต์

น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).

วสันต,วสันต-,วสันต์

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

เหมันต,เหมันต-,เหมันต์

[เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

เลื่อนที่

ก. เปลี่ยนที่, ได้ยศหรือบรรดาศักดิ์สูงไปกว่าเก่า.

ฐานันดร

ตำแหน่ง,ลำดับแห่งยศบรรดาศักดิ์, ฐานะหนึ่งแห่งพลเมือง

ขนอบ

[ขะหฺนอบ] ก. นิ่ง. (ต.).

ตละ

[ตะละ] น. เจ้า. (ต.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ