ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 161 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหน้าผาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรอบหน้า

น. เครื่องประดับขอบหน้าผากเป็นรูปกระจังเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หัวเถิก

ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.
 พจนานุกรมไทย

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.
 พจนานุกรมไทย

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).
 พจนานุกรมไทย

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
 พจนานุกรมไทย

งัวเลีย

น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.
 พจนานุกรมไทย

นลาฏ

[นะลาด] (ราชา) น. หน้าผาก. (ป.; ส. ลลาฏ).
 พจนานุกรมไทย

ลูกผม

น. ผมอ่อนที่อยู่ตามตีนผมตรงหน้าผากและท้ายทอย.
 พจนานุกรมไทย

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.
 พจนานุกรมไทย

สวาบ

[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.
 พจนานุกรมไทย

โมกโคก

(ปาก) ว. มีสัณฐานใหญ่และนูน (มักใช้แก่หน้าผาก).
 พจนานุกรมไทย

ซี่โครง

น. กระดูกโครงอกที่เรียงเป็นซี่ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด