ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ยื้อแย่งกัน (ใช้ในความเปรียบเทียบ).
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
ก. ถือสายสิญจน์ที่โยงจากศพและนำศพให้เคลื่อนที่ไปยังที่เก็บ ที่ตั้ง หรือที่เผาศพ (ใช้แก่พระ).
โลงศพ ที่ใส่พระบรมศพ และพระศพเจ้านาย ของพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศ์
ก. มัดศพ, ผูกศพให้เป็นเปลาะ ๆ ด้วยด้ายดิบเป็นต้น.
[-เพฺลิง] ก. เผาศพ.
น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
น. กองขี้เถ้าศพที่เผาแล้ว.
น. ป่าหรือที่ซึ่งจัดไว้เป็นที่ฝังหรือเผาศพ.
น. กองเพลิงเผาศพ.
น. โรงสำหรับตั้งหรือเก็บศพ.
น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.