ค้นเจอ 138 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกตะโพก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คราก

[คฺราก] ก. ยืดขยายออกแล้วไม่คืนตัว เช่น กระเพาะคราก ท้องคราก; สึกกร่อน เช่น รูกลอนคราก รูรอดคราก; กระดูกตะโพกเคลื่อนที่แยกออก เรียกว่า ตะโพกคราก.

หนังหุ้มกระดูก

(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

โศรณิ,โศรณี

[โสฺร-] น. ตะโพก. (ส. โศฺรณิ, โศฺรณี; ป. โสณี).

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

โสณิ,โสณี

น. ตะโพก, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระโสณี. (ป.; ส. โศฺรณี).

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.

บั้นท้าย

น. ตอนท้าย, ส่วนท้าย; (ปาก) ตะโพก, ก้น, (ใช้แก่หญิง).

ซี่โครง

น. กระดูกโครงอกที่เรียงเป็นซี่ ๆ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ