ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อ่อน. (ป.).
ว. ระทวย, อ่อน.
ว. เล็ก, อ่อน.
(สำ) น. ผู้มีประสบการณ์น้อยยังไม่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของคน.
ก. เล่นหรือล้อไม่จริงจัง. ว. ใช้ในประโยคปฏิเสธ หมายความว่า มาก เช่น เก่งไม่หยอก คือ เก่งมาก.
น. ลูกเล็ก ๆ หลายคน เช่น เธอมีลูกเต้าเล้าอ่อน ไปไหนทีก็ต้องอุ้มบ้างจูงบ้าง.
ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
[แกฺล้ว] ว. กล้า, องอาจ, เก่ง, ว่องไว.
ว. มาก, ยิ่ง, เช่น เก่งชะมัด, ชะมัดยาด ก็ว่า.
ว. เอาการ, ค่อนข้างมากทีเดียว, เช่น เก่งพอดู.
(สำ) ก. ยกตนเองว่าดีว่าเก่ง.
(สำ) ว. เก่งมาก, หาคนเทียบเท่าได้ยาก, เช่น เขาเป็นคนเรียนเก่งหาตัวจับยาก เขาเล่นการพนันเก่งหาตัวจับยาก.