ค้นเจอ 458 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โคนขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขาไพ่

น. ผู้ร่วมเล่นการพนันไพ่, ลักษณนามว่า ขา.

ขาลาก

ว. อาการที่เดินยกขาไม่ขึ้น.

ขาสิงห์

น. ขาโต๊ะ ตั่ง หรือตู้เป็นต้นที่ออกแบบให้คล้ายขาของสิงห์.

ขาใหญ่

(ปาก) น. นักเลงผู้มีอิทธิพล, นักโทษหรือผู้กักขังที่มีอิทธิพล.

คานขา

ก. แทนชั่วคราว เป็นการแก้ขัดในการเล่นไพ่เป็นต้น, ขัดขา หรือ คันขา ก็ว่า.

ผิดขา

ว. ผิดไปจากพวก, ไม่ถูกขากัน.

สถาปัตยเรขา

[สะถาปัดตะยะ-] น. แบบร่างหรือต้นแบบการออกแบบก่อสร้าง.

ตะโพก

น. ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง ๒ ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า, สะโพก ก็ว่า.

สะโพก

น. ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง ๒ ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า, ตะโพก ก็ว่า.

ซองหาง

น. ซอกโคนหาง, เครื่องคล้องโคนหางช้างม้า.

ตั่ง

น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.

มะม่วง

น. ชื่อฝีที่โคนขาหนีบ เกิดจากต่อมนํ้าเหลืองได้รับการติดเชื้อกามโรคชนิด Lymphogranuloma venereum เรียกว่า ฝีมะม่วง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ