ผลการค้นหา

แยก* *แยก *แยก*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 204 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถ่าง

ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.
 พจนานุกรมไทย

บูรณาการรวมหน่วย

น. การนำหน่วยที่แยก ๆ กันมารวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

จำแนก

ก. แจก, แบ่ง, แยกออก, เช่น จำแนกออกเป็น ๓ อย่าง. (แผลงมาจาก แจก).
 พจนานุกรมไทย

ฉลีก

[ฉะหฺลีก] (กลอน) ก. ฉีก, ทำให้ขาดจากกัน; แยกออกจากกัน.
 พจนานุกรมไทย

ตรอก

[ตฺรอก] น. ทางที่แยกจากถนนใหญ่และมีขนาดเล็กกว่าถนน.
 พจนานุกรมไทย

แตกแถว

ก. แยกตัวออกจากพวกด้วยการกระทำหรือด้วยความคิด.
 พจนานุกรมไทย

ทวิบถ

น. สถานที่ที่ทางทั้ง ๒ ตัดผ่านกัน, สี่แยก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ปี่แก้ว

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง ที่แยกเป็นปี่แก้วน้อย.
 พจนานุกรมไทย

ห้องชุด

(กฎ) น. ส่วนของอาคารชุดที่แยกการถือกรรมสิทธิ์ออกได้เป็นส่วนเฉพาะของแต่ละบุคคล.
 พจนานุกรมไทย

ไจ

น. ด้ายหรือไหมที่แยกจากเข็ดแล้วมัดผูกไว้เพื่อไม่ให้ยุ่ง, ลักษณนามเรียกด้ายหรือไหมที่แยกออกจากเข็ดแล้วเช่นนั้น เช่น ด้ายไจหนึ่ง ด้าย ๒ ไจ.
 พจนานุกรมไทย

แยกย้าย

ก. แยกกันไปคนละทาง เช่น พองานเลิกต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน, แยกและย้ายไปอยู่คนละแห่ง เช่น เมื่อพ่อแม่ตายลูก ๆ ก็แยกย้ายไปหาที่อยู่ใหม่.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด