ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะนิด] น. พ่อค้า, ผู้ทำการค้า. (ป., ส. วาณิช).
ก. ถืออำนาจค้าแต่ผู้เดียว.
น. พ่อแม่.
น. แม่. (ป.).
(กลอน) น. แม่.
น. แม่. (ข.).
น. แม่ของเมีย.
น. ส่วนเบื้องบนของอกในระดับหัวใจ; (ปาก) สภาพที่น่าเห็นใจ เช่น หัวอกแม่ค้า หัวอกคนจน.
น. น้องของแม่, เรียกผู้ที่มีวัยอ่อนกว่าแม่.
(สำ) น. ผู้ที่ชอบแสดงตัวออกหน้าเป็นหัวเรือใหญ่, มักพูดเข้าคู่กับ แม่หญิงแม่หญัง เป็น แม่หญิงแม่หญัง แม่กระชังหน้าใหญ่.
ว. อาการที่ใช้วาจาโต้เถียงกันเพราะมุ่งที่จะเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง เช่น แม่ค้าเถียงกันหน้าดำหน้าแดง.
น. เทพธิดาประจำน้ำ, เจ้าแม่แห่งน้ำ.