ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เพราะ, เสนาะ, น่าฟัง. (แผลงมาจาก พิเราะ).
น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.
น. หูที่จะฟังอะไรได้ยินทั้งหมด.
(สำ) ก. ฟังไม่ได้ความแจ่มชัด แล้วเอาไปพูดต่อหรือทำผิด ๆ พลาด ๆ.
ก. สั่งสอนแนะนำคนโง่มักไม่ได้ผล เสียเวลาเปล่า.
ก. ไปวัดเพื่อฟังเทศน์ฟังธรรม, ไปอยู่ที่วัดเพื่อปฏิบัติธรรม, ประพฤติตนอยู่ในศีลในธรรม.
น. น้ำเสียงที่ไพเราะน่าฟัง, น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เบา ช้าลง และไพเราะน่าฟัง เพื่อประจบเป็นต้น.
(สำ) ก. ไม่ฟังคำทัดทาน, ห้ามไม่อยู่.
ก. ได้ยินได้ฟังมาเต็มที่ เช่น ได้ยินมาเต็มหู.
ว. มีเสียงเอ็ดอึงจนฟังไม่ได้ศัพท์.
ก. ไม่ยอมรับรู้รับฟัง, ไม่ยอมให้รู้ให้เห็น.
[พฺลอด] ก. พูดเรื่อยอย่างอ่อนหวานน่าฟัง.