ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หินปูนชนิดที่ขัดแล้วผิวจะเป็นมัน.
[มุดตะ-] น. โรคขัดปัสสาวะชํ้าเลือดชํ้าหนอง.
น. ช่องที่เจาะสำหรับขัดลูกดุม.
ว. กึกกัก, ติด ๆ ขัด ๆ, ไม่สะดวก; เสียงดังเช่นนั้น.
น. ผงของกะรุนที่เอามาผสมครั่งขัดของแข็งเช่นป้าน.
น. ขันที่ทำด้วยโลหะผสมทองแดงกับดีบุก แล้วขัดให้เป็นมัน.
น. ไม้ที่เสียบขัดกับไม้ข้างควายที่ขนาบจากหลบหลังคาเรือน.
[องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).
[ขัด, ขัดชะกะ] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว เช่น ตั้งขัชกโภชนาหาร. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ขชฺช, ขชฺชก).
น. กระดาษที่มีด้านหนึ่งเป็นเม็ด ๆ อย่างทราย ใช้สำหรับขัดไม้เป็นต้น.
[ขฺวัด] ก. ขวิด, กวัด, ขัด, เช่น แรดควายขวางขวัดอยู่. (ลอ).