ค้นเจอ 1,054 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เสียงหนัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สำนาน

น. เสียง, เสียงพูด.

อึ๊ก ๆ

ว. เสียงอย่างเสียงสะอึก.

คัก,คั่ก,คั่ก ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกหนัก; เสียงหัวเราะ.

ผัวะ

ว. เสียงอย่างเสียงไม้หักหรือเสียงตบ.

เสียงก้อง

น. เสียงดังมากอย่างเสียงในที่จำกัด เช่นในโบสถ์; เสียงดังไปได้ไกล.

หนักกะลาหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.

หนักหัวกบาล

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะไปที่ไหน ก็ไม่เห็นจะหนักหัวกบาลใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักกะลาหัว หรือ หนักหัว ก็ว่า.

เสียงนกเสียงกา

(สำ) น. ความเห็นของคนที่ไม่มีอำนาจ เช่น เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ น่าจะฟังเสียงนกเสียงกาบ้าง.

เสียงเล็กเสียงน้อย

น. น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เล็กหรือเบากว่าปรกติในลักษณะออดอ้อนเป็นต้น.

กรูด

[กฺรูด] ว. เสียงอย่างเสียงที่ลากของหนักถูไปกับพื้น; อาการที่ถอยอย่างรวดเร็วไม่มีระเบียบหรืออย่างตั้งตัวไม่ติด ในคำว่า ถอยกรูด.

ประแปร้น

[ปฺระแปฺร้น] ว. เสียงอย่างเสียงช้างร้อง, เสียงที่แผดออก.

รุต

น. เสียง, เสียงร้อง, เสียงสัตว์. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ