บุพการี
น. ผู้ที่ทำอุปการะมาก่อน เช่น บิดามารดาเป็นบุพการีของบุตรธิดา. (ป. ปุพฺพการี); (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 26 รายการ
คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เปรมธิดา"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด