ผลการค้นหา

เนิน,ที่ลาด* *เนิน,ที่ลาด *เนิน,ที่ลาด*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 93 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เนิน,ที่ลาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ควน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. เนิน, เขาดิน. (ม. gual, guar).
 พจนานุกรมไทย

ไศล

[สะไหฺล] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).
 พจนานุกรมไทย

กลากลาด

[กฺลากฺลาด] (กลอน) ว. มากหลาย, เกลื่อนกล่น, เช่น มากลากลาดกันแดน. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

นลาฏ

[นะลาด] (ราชา) น. หน้าผาก. (ป.; ส. ลลาฏ).
 พจนานุกรมไทย

ปลาสนาการ

[ปะลาดสะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัตถร

[-ถอน] (แบบ) น. บรรถร, ที่นอน, เครื่องปูลาด. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ไศล-

[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).
 พจนานุกรมไทย

เสื่อเงิน

น. เครื่องปูลาดสำหรับรองนั่ง ทำด้วยแผ่นเงินตัดเป็นเส้นอย่างตอก สานเป็นผืนตามขนาดพื้นที่ที่ปูลาด.
 พจนานุกรมไทย

มเหยงค์

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).
 พจนานุกรมไทย

ลาดทวีป

น. ที่ลาดสูงชันต่อจากขอบไหล่ทวีปลงไปสู่ทะเลลึก.
 พจนานุกรมไทย

ดาด

ก. เอาวัตถุเช่นผ้าเป็นต้นขึงหรือปิดบังให้ทั่วตอนเบื้องบน เช่น ดาดเพดาน ดาดหลังคา, ถ้าปูตอนล่างเช่นพื้นเรือนเป็นต้น เรียกว่า ลาด เช่น ลาดเสื่อ ลาดพรม. ว. ไม่ชัน เช่น หลังคาดาด.
 พจนานุกรมไทย

ลาดเท

น. พื้นผิวที่เอียงลาดจากบริเวณที่สูงกว่าไปสู่บริเวณที่ตํ่ากว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด