ค้นเจอ 369 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เขมิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.

เพี้ย

ดู กา ๒.

มะตึ่ง

ดู ตูมกา.

อีกา

ดู กา ๑.

มิหนำซ้ำ

ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

กาคาบพริก

(สำ) ว. ลักษณะที่คนผิวดำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดง.

สาวไส้ให้กากิน

(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

พระปีฬกา

ปาน

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ