ค้นเจอ 91 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อ้อยสร้อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะเภา

น. (๑) เรียกอ้อยพันธุ์ที่ลำโต ปล้องสั้น สีขาว เปราะ ว่า อ้อยตะเภา, อ้อยสำลี ก็เรียก. (๒) ชื่อหมากพันธุ์ต้นเตี้ย.

พวน

น. รวงข้าวที่นวดแล้วหรืออ้อยที่หีบครั้งที่ ๒.

หีบ

ก. บีบเค้นให้ส่วนที่ต้องการออกมา เช่น หีบอ้อย หีบฝ้าย.

แฮ

อ. คำสร้อยที่ใช้ในบทร้อยกรอง.

เหลียวหลัง

น. เรียกสร้อยที่มีลักษณะบิดเป็นเกลียวว่า สร้อยเหลียวหลัง. ก. เหลียวดูด้วยความสนใจหรือด้วยความอาลัยอาวรณ์เป็นต้น.

รัตนาวลี

น. สร้อยคอที่ทำด้วยเพชรพลอย. (ส.).

เกินกิน

ว. กินไม่ดีเพราะแก่เกินไป เช่น อ้อยท่อนนี้แก่เกินกิน.

เครื่องประดับ

น. เครื่องตกแต่งกายมี สร้อย แหวน นาฬิกา เป็นต้น.

อ้อยส้อย

ว. ทำอาการเศร้าสร้อยอ้อยอิ่งเพื่อให้เขาเห็นใจ.

สมีปะ

[สะมี-] (แบบ) ว. ใกล้ เช่น สมีปสร้อยสระศรี. (สมุทรโฆษ). (ป.).

สร้อยอ่อน

น. สร้อยขนาดเล็กตั้งแต่ ๒ สายขึ้นไปเรียงกัน มีหัวเป็นที่ร้อย.

มธุรส

น. นํ้าผึ้ง, รสหวาน, อ้อย. ว. ไพเราะ เช่น มธุรสวาจา. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ