ค้นเจอ 256 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตัดบท

ก. พูดให้ยุติเรื่องกัน; แยกคำออก.

เป็นสัดเป็นส่วน

ก. แยกไว้เฉพาะเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ของทำบุญจัดให้เป็นสัดเป็นส่วน.

จัตุ

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).

ฉีก

ก. ขาดแยกออกจากกันหรือทำให้ขาดหรือแยกออกจากกัน เช่น ผ้าฉีก ฉีกผ้า ฉีกทุเรียน, โดยปริยายหมายความว่า แยกสิ่งที่เป็นคู่หรือเป็นสำรับออกจากกัน เช่น ฉีกตองไพ่.

จดุร,จดุร-

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

แจรก

[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.

ถ่าง

ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.

บูรณาการรวมหน่วย

น. การนำหน่วยที่แยก ๆ กันมารวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน.

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).

จำแนก

ก. แจก, แบ่ง, แยกออก, เช่น จำแนกออกเป็น ๓ อย่าง. (แผลงมาจาก แจก).

ฉลีก

[ฉะหฺลีก] (กลอน) ก. ฉีก, ทำให้ขาดจากกัน; แยกออกจากกัน.

ตรอก

[ตฺรอก] น. ทางที่แยกจากถนนใหญ่และมีขนาดเล็กกว่าถนน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ