ผลการค้นหา

สวม.* *สวม. *สวม.*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 146 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สวม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชะเวิกชะวาก

ว. เปิดกว้างและลึก เช่น สวมเสื้อคอกว้างชะเวิกชะวาก.
 พจนานุกรมไทย

ปลอก

[ปฺลอก] น. สิ่งที่ทำเป็นวงสำหรับสวมหรือรัดของต่าง ๆ, เครื่องที่ทำสำหรับสวมสิ่งของต่าง ๆ เช่น ปลอกมีด ปลอกหมอน.
 พจนานุกรมไทย

สเกต

น. ที่สวมเท้าทำด้วยโลหะมีล้อเล็ก ๆ ใช้สวมเวลาเล่นสเกต; ชื่อการเล่นอย่างหนึ่งที่ผู้เล่นต้องสวมสเกตวิ่งไปมาบนพื้นเรียบ ๆ. (อ. roller skate).
 พจนานุกรมไทย

ผาล

น. เหล็กสำหรับสวมหัวหมูเครื่องไถ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

พาหุรัด

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดต้นแขน, ทองต้นแขน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เสื้อเกราะ

น. เสื้อที่ใช้สวมใส่สำหรับป้องกันอาวุธหรืออันตราย.
 พจนานุกรมไทย

วิ่งกระสอบ

น. การเล่นชนิดหนึ่ง ผู้เล่นแต่ละคนสวมกระสอบวิ่งแข่งกัน ใครวิ่งถึงเส้นชัยก่อนเป็นผู้ชนะ, วิ่งสวมกระสอบ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ห่มครุย,ห่มเสื้อครุย

ก. สวมเสื้อครุยโดยสวมเฉพาะแขนซ้าย เอาแขนเสื้อข้างขวาโอบหลังไปสอดรักแร้ขวาแล้วตวัดพาดบนไหล่ซ้าย.
 พจนานุกรมไทย

พรหมสูตร

น. ด้ายที่สวมสะพายแล่ง เป็นเครื่องหมายของพราหมณ์, สายธุรำของพราหมณ์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

หมวกเหล็ก

น. หมวกสำหรับทหารหรือตำรวจสวมเพื่อป้องกันอันตรายจากอาวุธเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

มงกุฎ

น. เครื่องสวมพระเศียรโดยเฉพาะพระเจ้าแผ่นดิน มียอดสูง, เครื่องสวมศีรษะ มีลักษณะต่าง ๆ กัน มักใช้สวมเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นผู้ชนะเลิศในการประกวดความงาม เช่น มงกุฎนางงามจักรวาล มงกุฎนางสาวไทย. ว. สูงสุด, ยอดเยี่ยม.
 พจนานุกรมไทย

กระจุบ,กระจุ๊บ

น. ส่วนของโคมตรงที่สวมหลอด; ส่วนหนึ่งของตะเกียงที่ไส้ผ่านสำหรับจุดไฟ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด