ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ตลับประดับเพชร
เครื่องใช้ทั่วไป
ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.
ว. เปรอะ เช่น ราขึ้นเหอะ; ขรุขระ เช่น หน้าเป็นสิวเหอะ.
(ปาก) ก. นอนแผ่เต็มที่ เช่น ลงไปแผ่กระจาดอยู่บนร้านข้างโรงยี่เกแล้ว. (รัตนทวารา).
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ดู กุแล.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
คำนาม
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.
ขันน้ำทรงมณฑปพานรอง มีจอกลอย
เครื่องภาชนะใช้สอย
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.