ผลการค้นหา

ลำน้ำขุ่น* *ลำน้ำขุ่น *ลำน้ำขุ่น*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,110 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลำน้ำขุ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หักลำ

(สำ) ว. ทำให้เสียท่าหรือเสียเหลี่ยม.
 พจนานุกรมไทย

น้ำ

น. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน ๑ : ๘ โดยนํ้าหนัก เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มาก เช่นใช้ดื่ม ชำระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ ๑ ในธาตุ ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม, ใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นนํ้าหรือเหลวเหมือนนํ้า เช่น นํ้าตา นํ้าปลา นํ้าพริก นํ้าส้ม; โดยปริยายหมายถึงคุณสมบัติที่ถือว่าเป็นสาระของสิ่งที่กล่าวถึง เช่น นํ้าคำ นํ้าใจ นํ้าพักนํ้าแรง นํ้ามือ; ความแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ); ลักษณนามเรียกเรือที่ใช้มาแล้ว ๒ ปี ๓ ปี ว่า เรือ ๒ นํ้า เรือ ๓ นํ้า, และที่ใช้เกี่ยวกับนํ้าหมายความว่า ครั้ง เช่น ล้าง ๓ นํ้า ต้ม ๓ นํ้า. ว. มีแสงแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ) เช่น เพชรนํ้าหนึ่ง ทับทิมนํ้างาม.
 พจนานุกรมไทย

ให้น้ำ

ก. ให้นักมวยหรือคู่ต่อสู้เป็นต้นหยุดพักเหนื่อยชั่วระยะเวลาสั้น ๆ เพื่อให้ดื่มน้ำ เช็ดหน้า หรือเช็ดตัวเป็นต้น ก่อนจะลงมือสู้ในยกต่อไป.
 พจนานุกรมไทย

ขุ่นเคือง

ก. โกรธกรุ่น ๆ อยู่ในใจ, เคืองขุ่น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ก้านคอ

น. ลำคอด้านหลัง.
 พจนานุกรมไทย

คลองส่งน้ำ

น. ลำนํ้าที่ขุดขึ้นเพื่อใช้ในการชลประทาน.
 พจนานุกรมไทย

ปลายน้ำ

น. สุดลำนํ้า.
 พจนานุกรมไทย

แม่น้ำ

น. ลำนํ้าใหญ่ซึ่งเป็นที่รวมของลำธารทั้งปวง.
 พจนานุกรมไทย

พระสุธารส

น้ำดื่ม, น้ำกิน

พระมหากษัตริย์

โล่งคอ

ก. อาการที่รู้สึกว่าลำคอปลอดโปร่งชุ่มชื่นเพราะดื่มน้ำชาหรือซดน้ำแกงร้อน ๆ เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ลำกระโดง

น. ลำนํ้าขนาดเล็กที่ขุดจากลำนํ้าขนาดใหญ่เพื่อชักนํ้าเข้านาเข้าสวน, ลำประโดง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ต้อกระจก

น. โรคตาซึ่งเกิดจากแก้วตาขุ่น. (อ. cataract).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด