ผลการค้นหา

ลากขาหลัง* *ลากขาหลัง *ลากขาหลัง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 423 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลากขาหลัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผิดขา

ว. ผิดไปจากพวก, ไม่ถูกขากัน.
 พจนานุกรมไทย

สถาปัตยเรขา

[สะถาปัดตะยะ-] น. แบบร่างหรือต้นแบบการออกแบบก่อสร้าง.
 พจนานุกรมไทย

เขี้ยวลากดิน

ว. มีเล่ห์เหลี่ยมมาก, มีประสบการณ์มาก.
 พจนานุกรมไทย

เรือลากจูง

น. เรือกลไฟสำหรับโยงหรือลากเรือใหญ่เพื่อเข้าเทียบท่า.
 พจนานุกรมไทย

เสือลากหาง

(สำ) น. คนที่ทำท่าทีเป็นเซื่องซึม เป็นกลอุบายให้ผู้อื่นตายใจแล้วเข้าทำการอย่างใดอย่างหนึ่งโดยไม่ทันให้รู้ตัว, คนที่ทำท่าอย่างเสือลากหาง เพื่อขู่ให้กลัว เช่น ถือไม้เท้าก้าวเดินเป็นท่าทาง ทีเสือลากหางให้นางกลัว. (สังข์ทอง).
 พจนานุกรมไทย

ซู่

(กลอน) ก. ลากไป, คร่าไป.
 พจนานุกรมไทย

ขาอ่อน

น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.
 พจนานุกรมไทย

ตั่ง

น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.
 พจนานุกรมไทย

คันขา

ก. คานขา.
 พจนานุกรมไทย

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.
 พจนานุกรมไทย

หน้าขา

น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.
 พจนานุกรมไทย

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด