ค้นเจอ 360 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รสพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.

ชาติรส

[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).

แปร๊ด

[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.

มัน

ว. มีรสอย่างรสกะทิหรืออย่างถั่วลิสงคั่ว; เป็นเงา, ขึ้นเงา, เช่น เหงื่อออกหน้าเป็นมัน.

รสิก

น. ผู้รู้จักรส, ผู้รู้จักรสในทางกวีและศิลปะต่าง ๆ. (ป., ส.).

กลมกล่อม

ว. ที่เข้ากันพอดี (ใช้แก่รสหรือเสียง).

กาวาง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยวจัด.

แกงจืด

น. กับข้าวที่ปรุงเป็นนํ้า รสไม่เผ็ด.

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม

ลิ้ม

ก. ชิม, ลองรสดูด้วยลิ้น, โดยปริยายหมายถึงลักษณะอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ลิ้มรสความลำบาก.

เข้ม

ว. แรงกล้า เช่น รสเข้ม เหล้าเข้ม; แก่, จัด, (มักใช้แก่สีและรส) เช่น สีเข้ม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ