ค้นเจอ 114 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รณกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สัปดปกรณ์,สัปดประกรณ์

น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

ข้อพระกร , ข้อพระหัตถ์

ข้อมือ

ร่างกาย

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

กระลึง

(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).

กระแตวับ

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

กรกัติ

[กฺระกัด] (โบ) ก. กระกัด, ใคร่, อยาก, ยินดี, เช่น กรกัติกามา. (สรรพสิทธิ์).

กรรชิด

[กัน-] (โบ; กลอน) ก. กระชิด เช่น สองกรกลเกียดเกี้ยว กรรชิด. (ลอ).

ชงคา

(กลอน) น. ราชโองการ เช่น ชุลีกรรับชงคาครรไล. (นิ. เกาะแก้วกัลกตา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ